Tag Archives: manifesto

Burn-out blues: 5 dingen die mij hebben geholpen (2)

Hieronder vind je de 5 dingen die mij de voorbije maanden het meest hebben geholpen en die mee maken dat ik begin deze maand terug aan het werk ging na een burn-outperiode.

(1) Het bepalen van een aantal vuistregels en daar voor langere tijd aan vasthouden

Met hulp van mijn coach stelde ik een Manifesto op. Die inzichten gaven wat structuur aan mijn dagen en weken en brachten rust. Ze zorgden voor focus. Ik fladderde op een gegeven moment alle kanten uit en wilde ALLES doen om snel beter te worden. Als ik dus iemand zag schrijven over hoe fasciatherapie voor hem of een dieptemassage voor haar had geholpen, dacht ik dat ook te moeten proberen om goed en voldoende bezig te zijn met mijn herstelproces. Ik moest toch alles proberen wat anderen had geholpen? Daarover nadenken, afwegingen maken, informatie opzoeken… kostte veel energie, teveel.

Anderzijds was het ook niet zo makkelijk om mezelf te overtuigen dat wat ik wel deed voldoende was. Er doken voortdurend stemmetjes op in mijn hoofd: Ik was toch niet zo ziek? Ik kon toch nog wat meer dan dat? Ik wilde mij kunnen verantwoorden. Met vallen en opstaan heb ik aan mezelf leren toegeven dat ik met recht en rede ‘arbeidsongeschikt’ was en dat het ok was om mijn eigen tempo te volgen en mijn eigen weg te banen richting herstel. Los van wat de stemmetjes in mijn hoofd daarover dachten.

(2) Inzien dat eten mijn vorm van ‘zelfverdoving’ is (dit is een term die Brené Brown gebruikt)

Ik verdoof met eten mijn emoties, vooral negatieve, maar ook positieve. Ik legde het liefst overal een laagje suiker en vet over, dat voelde comfortabeler. Het was lang mijn mechanisme om om te gaan met wat moeilijk is. Eten was mijn manier om op zo’n momenten goed voor mezelf te zorgen. Tegelijk hoorde eten ook bij alle leuke momenten, bij feest, bij vieren en plezier.

Beter letten op wat ik eet en daarbij vooral inzetten op het vormgeven van positieve nieuwe gewoonten (en die inslijten) heeft mij geholpen om beter te ‘voelen’ wat ik wil en nodig heb en daar ook iets mee te doen. Het maakt mij soms wat emotioneler dan vroeger, maar ook meer ‘in touch’ met mijn gevoel. En de verloren kilo’s maken dat ik het compliment krijg ‘dat ik er goed uitzie’ wat uiteraard helpt op een moment dat je zelfvertrouwen niet top is.

(3) Letterlijk in beweging komen

Ik hoorde al vaak dat ik er gebronsd uitzie na deze zomer, ook al ging ik niet met vakantie naar een zonovergoten land. Ik bracht de afgelopen maanden wel veel tijd buiten door, vooral in beweging. Niets groots, maar wel minstens een half uurtje per dag. Wandelen met de hond, fietsen naar de stad, wat werken in de tuin, eens gaan zwemmen,… Dat deed en doet deugd.

(4) Figuurlijk in beweging komen

Ik bleef ook op mentaal vlak in beweging en probeerde geregeld eens iets nieuws: elke avond 3 positieve dingen van de dag noteren, omdenken, energiegevers en-vreters optekenen en de ene inplannen en de andere reduceren, notities nemen tijdens mijn coachingsessies en de inzichten daaruit bijhouden,… Aan het begin van de zomer startte ik ook een ‘bullet journal’. Daarover nog wat meer in een volgende post.

(5) Een toekomstbrief schrijven aan mezelf

Ik kreeg als opdracht van mijn coach, aan het einde van ons traject samen, om een brief te schrijven naar mezelf vanuit de toekomst. Huh? Wat een gek concept, dacht ik.

Het bleek een ongelofelijk krachtig iets om mezelf vandaag toe te spreken, twee jaar verder en met heel wat van mijn demonen achter de rug. Ik kreeg een beeld van waar ik naartoe wil en zo werd ook de weg daarheen duidelijker zichtbaar. Ik heb nu een aantal doelen waar ik naartoe werk en elke dag zet ik kleine stapjes in die richting.

Het raakt mij om deze 5 opgedane inzichten neer te schrijven. Het doet mij terugblikken naar de voorbije maanden en hervoelen hoe moeilijk die zijn geweest. Tegelijk zit het werk er nog niet op. Ik heb nu een 10-tal dagen mijn werk hervat en het is stevig ploegen om geen 5 stappen tegelijk achteruit te zetten. Ik val de afgelopen week terug in mijn eetvalkuil bijvoorbeeld, foeterde alweer op huisgenoten voor problemen die de mijne niet waren en kroop verschillende dagen voor 21u in bed, op van vermoeidheid. Toeme toch!

Het blijft ontzettend  moeilijk voor mij om het lastige gevoel, dat nu bij terug gaan werken na een lange afwezigheid hoort, gewoon te laten zijn. Zonder meer. Verzet is wat pijn lijden maakt. En ik ben heel goed in verzet.

Wat helpt jou door een moeilijke periode heen? Welke tips heb jij voor mijn werkhervatting?

Advertisements

Burn-out blues: Burn-out manifesto

Op een afwezigheidsattest verklaart mijn dokter dat ik niet in staat ben om te werken. Voltijds arbeidsongeschikt. Punt.

Er zit bij dat attest jammer genoeg geen begeleidend briefje met richtlijnen over hoe ik terug ‘geschikt voor de arbeid’ kan worden. Geen oefeningen drie maal daags, geen voorschrift, geen pilletje. Worstelen met een burn-out is een doe-het-zelf project en laat dat nu net zijn wat je op dat moment niet heel erg goed lukt.

Ik zocht en vond daarom een coach, eentje die met mij op weg wilde gaan op mijn onbekend terrein. Die stukjes mogelijke weg laat zien op de kaart en af en toe een kronkel kan verklaren. De Jessiesessies zijn nu vaste prik in mijn agenda. Het stapwerk is voor mij, maar zij is een geweldige gids.

Na een aantal sessies, denk ik dat het onderstaande op dit moment mijn roadmap is, mijn burn-out manifesto:

  • Niets is permanent. Alles verandert en ook slechte dingen gaan voorbij. Ook aan deze burn-out komt dus een eind.
  • Ik blijf naar mijn diëtiste gaan, ook wanneer ik bijgekomen ben of het niet goed heb gedaan.
  • Elke dag dat ik thuis ben, ga ik ook even naar buiten. Ik plooi niet louter terug op binnen.
  • Op het moment dat ik voel dat ik het nodig heb, ga ik dutten.
  • Ik heb mijn eigen gevoelens en problemen. Voor mijn huisgenoten is dat ook zo en daar zijn zij eigenaar van. Ik los hun problemen niet op door ze over te nemen. Daar help ik hen en mezelf niet mee.
  • Ik stel elke dag 1 doel en ik denk minstens 1 ding om.
  • Ik vergelijk mijzelf, wat ik doe en mijn tempo niet met anderen.
  • Door goed voor mezelf te zorgen, zorg ik ook voor wie mij dierbaar is.
  • Ik werk aan de verbinding met mezelf.
  • Ik gebruik positieve interne taal. Het mag en het kan, maar het moet niet.
  • Mijn behoefte is evenveel waard dan de behoefte van gelijk wie anders.
  • Ik zet actief in op lichtheid en fun, kietelen inclusief.
  • Ik laat los wie ik denk te moeten zijn en omarm vaker wie ik ben.
  • Net buiten mijn comfortzone ligt de grootste voldoening.
  • Doen is ook een vorm van denken.
  • Ik maak een eerstvolgende stap zo klein mogelijk.

De kaart voelt al iets makkelijker leesbaar, wanneer je de legende snapt. Dankjewel gids.