Burn-out blues: terug naar school, euhm, werk! – Wie hielp? (1)

Op 1 september hervat ik mijn werk, samen met alle schoolkinderen die die dag terug naar school gaan. Terug gaan werken voelt ook een beetje zo, ik ben al dagen wat nerveus wanneer ik eraan denk, liet mij nog een kort kopje aanmeten, dacht al eens na over wat ik ga aandoen, zet vanavond mijn rugzak klaar en maak mijn boterhammen.

Het is intussen meer dan 8 maanden geleden dat ik uitviel op mijn werk. Voor even, dacht ik toen, tot ik terug wat energie voel. Ik hervatte te snel en herviel, wat hard aankwam. Ik kon toen voor het eerst voor mezelf erkennen dat ik een burn-out had en dat ik meer tijd en hulp nodig had. Fysiek ging het wel, maar vooral in mijn kopje was er nog werk aan de winkel. Nu, ongeveer 4 maanden na mijn laatste werkdag, kan ik zeggen dat het beter met mij gaat.

Wie heeft mij geholpen?

  • Mijn begripvolle Lief dat uren naar mij luisterde en met mij praatte en in stilte de extra’s deed wanneer het mij niet lukte om huis te houden.
  • Haar grote kinderen waarvoor ik plusmama en hun begrip waarmee ze mij soms aanzetten om te gaan rusten.
  • Een geduldige werkgever die vertrouwen bleef geven (daarover in een later blogbericht meer).
  • Vriendinnen, vrienden en familie die de draad vasthielden en mij nog eens vroegen hoe het ging als ik een eerste keer niet antwoordde. Die beseften dat het soms teveel was om de telefoon op te nemen of mij te laten zien en daar begrip voor toonden. Die aanwezig bleven.

Ik deed ook beroep op een aantal professionals:

  • Een menselijke, maar ook no-nonsense huisarts die mij uitdaagde om haar te overtuigen van mijn beterschap, waardoor ik verplicht werd om mijn hervatting goed voor te bereiden en te plannen.
  • Een hands-on coach die met mij op zoek ging naar wat ik nodig had en die oplossingsgericht meedacht.
  • Een Familieman die 2 maanden lang 4u/week mijn handen verving in het huishouden, zodat er wat extra voor ‘ons systeem’ gezorgd werd en ik die zorg kon lossen.
  • Een recht-voor-de-raap diëtiste die telkens de juiste woorden vond om wat goed ging te vieren en mij te motiveren rond wat niet lukte.

Kortom, ik ben een aantal maanden goed omringd en ondersteund. Ik kus mijn pollekes en ben dankbaar voor elk van hen. Dank jullie wel!

 

 

Advertisements

One thought on “Burn-out blues: terug naar school, euhm, werk! – Wie hielp? (1)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s