Monthly Archives: May 2014

30 minuten voor mijn 30ste…

Het is zover…

Wanneer ik dit blogbericht begin te schrijven ben ik anderhalf uur verwijderd van mijn 30ste verjaardag.

De hoogste tijd om een punt te zetten achter deze blog en even stil te  staan.

Eerst en vooral over de uitdagingen. Hieronder het lijstje van de 30 uitdagingen die ik na mijn 29ste formuleerde en de stand van zaken ervan:

1. zelf een meubel maken

2. vliegeren

3. minder dan 80 kg wegen (yep, dat is al even geleden)

4. een les spinning uitfietsen (zonder telkens terug op mijn zadel te gaan zitten uitpuffen) (wordt vervangen)

4. kunnen jongleren met 3 balletjes – lukt mij intussen al een beetje (een drietal keer helemaal rond), maar is nog niet op film of foto vastgelegd.

5. de Transardennaise of Transgaumaise stappen – is er dit jaar niet van gekomen.

6. een vuurtje stoken en er iets op koken – was bijna gelukt op kampeertrip met de uniefvrienden, maar andere campers staken vuur in de wielen…

7. een smartphone aanschaffen en leren gebruiken

8. deelnemen aan een gezelschapsspelletjesavond

9. beargumenteren waarom ik al dan niet gedoopt blijf (een diepere vraag des levens)

10. 6 buitenlandse en 6 Belgische steden ontdekken waar ik nog niet eerder ben geweest (9/12) – morgen staat wel stad 10 op het programma, in de zomer Berlijn.

11. een blote voetenwandeling maken

12. elke maand iets voor het eerst doen en daarbij minstens 1 ding dat mij bang maakt (12/12)

13. 1000 euro sparen voor een verre reis

14. iets ontdekken over elk van mijn ouders dat ik nog niet wist (2/2)

15. mijn twee verbouwende broers elk twee dagen helpen klussen (dat gaan ze graag lezen!) (1/4) + de tante geholpen

16. mijn facebook en hotmailaccount opschonen (kwestie van op mijn 30ste een propere lei te hebben ;-)) – er gingen al heel wat mails de vuilbak in, maar het klusje is nog niet helemaal rond.

17. minstens 6 keer iets zelfgemaakt cadeau doen (waar de cadeaukrijger ook oprecht blij mee is, of het alleszins lijkt…) (6/6)

18. gaan kajakken of vlotten

19. een keer een dagwandeling van minstens 30 kilometer doen – voetproblemen die binnenkort opgelost zijn met steunzolen ontnamen mij de goesting, maar les excuses sont fait pour s’en servir, uiteraard.

20. 1 vol leer- en inspiratieschriftje samenstellen – ik heb er eentje, vorig jaar in mei gekocht in Londen dat ongeveer half gevuld is.

21. 30 nieuwe boeken lezen (27/30) – lukte ei zo na, dju toch.

22. opnieuw bloedgever worden en mij registreren als orgaandonor

23. zelf de geblokkeerde afvoerdop van mijn wasbak repareren

24. elke week 1 nieuw gerecht koken uit een kookboek (zowel hapjes, voor- en hoofdgerechten en desserts komen in aanmerking) (52/52)

25. een volledige lichaamsmassage krijgen (de boog moet niet altijd gespannen staan :-))

26. een fiere Leuvenaar worden

27. eens gaan strandzeilen – zal er deze zomer van komen, mee dankzij de gekregen bon naar aanleiding van deze blog ūüôā

28. minstens 31 dagen vegetarisch eten

29. minstens 6 keer iets waarmee ik in mijn hoofd zit visueel voorstellen – mijn hoofd bleek het afgelopen jaar vooral rationeel…

30. en last but not least: een feest organiseren voor mijn 30ste verjaardag!

 

Ik ben dus niet in al mijn gestelde uitdagingen gelukt, maar als ik het hierboven allemaal bij elkaar zie staan, ben ik heel fier op wat wel allemaal gelukt is. Het meest fier ben ik op de uitdaging waarvan ik er vooraf van overtuigd was dat ik ze niet zou halen. Het lukte mij om mijn gewicht onder controle te krijgen en dat is een reuzeverwezenlijking die mij tot hiertoe nog nooit gelukt was.

Ik heb dit jaar dubbel zoveel plezier gehad. Een keer aan het doen van de dingen van hierboven en een tweede keer aan het schrijven erover en het lezen en horen van reacties erop. Mij deze uitdagingen stellen en erover bloggen heeft richting gegeven aan mijn jaar en zorgde ook voor heel wat vrijkomende energie. Het was ontzettend fijn om reacties te lezen, om te horen dat ik mensen bij momenten inspireerde, om op allerlei momenten aangesproken te worden over wat ik had geschreven, om er met mensen over¬†in gesprek te gaan,…

Een hele dikke dankuwel aan alle lezers, volgers en supporters, jullie maakten er voor  mij mee een bijzonder levensjaar van.

Hoe vind ik het nu om 30 te worden? (nog een uur te gaan)

Op zich zal die overgang van 29 naar 30 weinig verschil maken. Ik zal morgen ook nog zijn wie ik vandaag ben en op zoek blijven naar wie ik morgen wil zijn. Ik geloof er ook niet in dat ik ooit ‘af’ zou kunnen zijn. Ik wil graag blijven ontdekken en ontwikkelen, proeven en beleven, genieten en geraakt worden, verbinden en mij verbonden voelen, gedreven leven en in beweging blijven,…

Ik bots soms tegen kleine kantjes, waarover ik lees dat ze verbonden zijn aan onze huidige generatie twintigers. Ik wil soms teveel wat enerzijds leidt tot keuzestress en anderzijds soms tot een programma dat zo vol is dat ernaar kijken al moe doet voelen. Ik leid vaak aan continuous partial attention, heb alles gezien en gehoord, zeker alles wat beeldend is, maar dan niets tot in de puntjes. Laat mij vaak afleiden door sociale media, tv kijken of andere beeldcultuur waarvan ik achteraf voel dat het mij niets wezenlijks heeft gebracht. Ik staar mij soms blind op wat anderen doen en zeggen zodat ik bij momenten vind¬†dat ik maar een niemendal ben en alle anderen leukere dingen doen dan ik. Ik zou meer willen doen, meer willen bereiken, meer willen zien, meer willen zijn,… en ik denk dat dat van vandaag op morgen niet over zal zijn. Ik blijf dus ook na mijn 30ste graag werken aan mezelf en ik besef dat het pure luxe is om mij met dit soort besonjes bezig te kunnen houden.

Ik mag immers verdorie mijn pollekes kussen voor hoe mijn leven er tot hiertoe heeft uitgezien.

– Ik ben gezond, nog meer sinds ik wat overtollige kilo’s kwijtraakte.

РDe mensen die het dichtst bij mij staan, zijn er allemaal nog. Ik voelde mij het afgelopen jaar wel geraakt door het plotse overlijden van een aantal leeftijdsgenoten. Gemma, Wim en Jeldert, alle drie Kazouvrienden en -kennissen waren er ineens niet meer. Zomaar, van de ene dag op de andere. Het deed mij beter beseffen dat elke dag een geschenk is, dat tijd vergankelijk is en dat het belangrijk is om actief in het leven te staan en er zelf iets van te maken.

– Ik heb al ontzettend veel kunnen en mogen doen en mij al geweldig goed kunnen uitleven in vrijwillige engagementen, uitdagende hobby’s¬†¬†en belevenissen allerhande.

– Ik kon al heel veel plekken zien en ontdekken. Dingen doen die ik gewoon leuk vond.

– Ik ontmoette al geweldig leuke, inspirerende en boeiende mensen op mijn pad waarvan ik er vele vrienden mag noemen.

РIk ontdekte de Liefde, mét hoofdletter L.

– Ik kreeg kansen om mij te ontwikkelen, bij te leren, ge√Įnspireerd te worden.

– Ik kreeg al vaak de kans om boeiende en uitdagende jobs te doen die mee zorgen voor een dak boven mijn hoofd, eten op mijn bord en een ontspannende en inspirerende trip van tijd tot tijd.

Ik voel mij gezeged, echt. En over een half uur doe ik dat ook als 30-jarige.

 

Bedankt voor het lezen, het kijken en het luisteren. U was een fijn publiek en tot volgend jaar!

 

 

 

Uitdaging 14: een weetje over de mama (DONE!)

Mijn mama heeft zich het hele jaar suf gepiekerd over wat ze mij kon vertellen over haar dat ik nog niet wist.

Deze week stuurde ze mij schoorvoetend een mailtje met iets dat ze mij nog nooit vertelde (al heb ik mijn podiumspringerscapaciteiten dus van geen vreemden). Deel 1 van het mailtje geeft haar ‘fangehalte’ van mijn blog weer. Telkens er iets nieuws op te lezen stond, had mijn mama het vrijwel meteen gezien en antwoordde ze meer dan eens hoe fier ze was op haar dochter (en ook al word je dan 30, dat blijft fijn). Als er lange tijd niets op te lezen stond, maakte zij mij daar uiteraard ook attent op. Mijn eigen ‘stok-achter-de-deur’… :-).

Het is een beetje een late Moederdag, maar bovenop die van dit weekend: dank u moeke dat je nu bijna¬†30 jaar mijn mama bent. Ik ben wie ik vandaag ben (jouw ‘zelfstandige dochter’), mee dankzij jouw opvoeding…

Heb gezien dat je blog is aangevuld en heb hem natuurlijk gelezen. Leuk, leuk…

Dikke kus,

Moeke

Ps. Misschien een weetje over mij: Ik droeg vroeger heel graag gedichten voor. In Meise was er ook elk jaar een voordrachtswedstrijd waaraan ik graag meedeed.

Maar ik moest altijd buiten categorie meedoen omdat mijn vader (jouw opa dus) altijd in de jury zat.

Kan je daar iets mee doen voor je blog?

Uitdaging 30: dubbel feest (DONE!)

Het aftellen kan vandaag beginnen, nog 10 dagen en ik BEN 30.

Om mijn verjaardag te vieren, zet ik in op een feestweek (of toch iets dat er veel van weg heeft).

Komende zondag begin ik te vieren met familie in de tuin van mijn mama (Beste weer, doe tegen dan eens wat beter je best! Met een dikke 20 graden ben ik al heel tevreden… ;-)). In de week trakteer ik de collega’s en ben ik ook effectief jarig (en op stap naar een laatste binnenlandse stad). Om in het verkiezingsweekend af te sluiten met een tweede feestje voor vrienden in Leuven. Kwestie van in-t-lang-en-in-t-breed te genieten, ter afsluiting van dit uitdagend 29ste levensjaar.

Ik beschouw het feestend mijn verjaardag vieren bij voorbaat al geslaagd!

feest-balonnen

 

Uitdaging 15: over naar familie (DONE)

Mijn broers lijken het verbouwen zo onder de knie te hebben dat ik hen ook na mijn 30ste nog kan gaan helpen… Daar ga ik mij dus niet meer voor haasten. Iemand anders kon sneller nog wat hulp gebruiken.

Meer bepaald mijn tante Sonja, zus van mijn mama en doorwinterd politica. Ze rondde net een termijn af in het Federaal Parlement en gaat voor een volgende.

U ziet ze overal langs Vlaamsche wegen en ook zij ontsnapt niet aan het verkiezingspanelen zetten om ook haar gezicht te laten zien. Ik ging een dag mee op toer met neef Bruno doorheen het Hageland.

Stel u daar vooral niets glamoureus bij voor. Panelen zetten is hard labeur.

Karren laden voor vertrek met al het nodige materiaal:

WP_000141

WP_000139

ANX-05-000LL3

Uitrijden, aanbellen bij vooraf aangemelde plaatsen en met grondboor, en ander grof geschut een weerbestendig paneel zetten:

WP_000142 Hier in de verte bijvoorbeeld.

(zie je wel Bruno dat ik niet te laat fotografeerde :-).

Of iets dichterbij.

WP_000143

Ik ken de politieke voorkeuren van mijn bloglezers uiteraard niet, maar moest je voorkeur op 25 mei uitgaan naar CD&V op federaal niveau (en je woont in Vlaams-Brabant), dan is mijn tante als vrouwelijke lijsttrekker op plaats 2 een stem waard. Wil je nog wat meer info? Ontdek Becq dan hier.

 

Uitdaging 10: citytrip tot de vierde macht (6-7-8-9/12)

Er zijn een aantal mensen die mijn blog en de voortgang van mijn uitdagingen duidelijk van dichtbij volgen. Een van die mensen is Tinne. Zij vond dat het dringend tijd was om wat progressie te boeken in het bezoeken van mijn binnenlandse steden en nodigde mij uit voor een mysterieuze citytrip. Het enige wat ik wist is wanneer ik op welke carpoolparking moest zijn en dat ik een conditie, wandelschoenen, een flesje water en een balpen moest meenemen :-).

Tiny-op-avontuurWP_000187

Zo gevraagd, zo gedaan en Tinne nam mij mee op wat een vierstedentrip bleek te zijn.

Toen ik bij haar in de auto stapte, kreeg ik een eerste raadselachtig pakje met volgende inhoud:

WP_000186

Onze eerst stop was dus in

WP_000193 waar ik op wandelzoektocht mocht.

We ontdekten de betekenis van Aalsterse woorden, de hangars van behulpzame carnavalisten, het standbeeld van Priester Daens, de ingredi√ęnten van Aalsterse Vlaai…

WP_000190 Het leverde ons een snoepje op :-).

 

Op naar de volgende:

WP_000195WP_000196

En toen wist ik het even niet meer…

Met wat hulp van Tinne raadde ik dat de Ninovieters (inwoners van Ninove) de spotnaam ‘de wettels’ (dialectieke vertaling van het Nederlandse woord ‘wortels’) hebben. En wel om volgende reden (geplukt vanop Wikipedia):

De bewoners van Ninove kregen de bijnaam Wortelkrabbers omdat, toen Aalst Ninove wilde binnenvallen, ze in plaats van de onvindbare sleutel een wortel gebruikten om de stadspoort te sluiten. Er was echter een ezel ontsnapt die de wortel uit het slot heeft gekrabd en vervolgens opgegeten en zo de stad prijsgaf aan de Aalstenaars. Sindsdien is de wortel het symbool van de stad en kan men hem onder meer in het logo van carnaval terugvinden en bij het gebruik van de wortelworp.

Omdat in Ninove de wortels uit de hemel vielen toen we er langsreden

WP_000197

bleef het beperkt tot een autosightseeing van de toeristische trekpleisters, zoals de voornoemde oude stadspoort.

 

Op naar beter-weer-oorden dan:

WP_000200

Drie keer stedelijk erfgoed met een M: mattentaarten, Manneke Pis en de Muur van… Geraardsbergen!

WP_000202Russell-up

(Elke gelijkenis berust louter op toeval…)

Alwaar Tinne een stukje wandel GR-route uit haar koeltas toverde dat ons langs mooie plekjes voerde

WP_000204

en zelfs deed ontdekken dat Geraardsbergen een jachthaven heeft…

WP_000206

om even aan te meren voor je inzet op de beklimming van de…

WP_000208

Tinne is vooraf nog stoer en doet even een Jommeke:

WP_000211

om onderweg al wat rustiger te zijn…

WP_000212

maar eens boven volop te genieten van het wijdse uitzicht.

WP_000217

Voorwaar een bijzonder fijn plekje dat ik helemaal nog niet kende!

Op de top stond ook een klein kerkje  waar een boek lag waar je iets kon noteren. Wij schreven het volgende:

WP_000216

Om dan op eigen risico de muur weer af te dalen.

WP_000214

We besloten met nog een vierde stad:

WP_000219

De studententhuisstad van Tinne die we bezochten by night.

WP_000221

WP_000223

Om te besluiten met wijze woorden van Tinne in wereldcaf√© Mosquito Coast in Gent: ‘aan het eind van een vierstedentrip, ligt het begin van de wereld’…

Een dikke, dikke merci Tinne voor de geweldige dag, daar dronken we op!

WP_000222

Voor dat wederbezoek aan leuven met de lekkerste sushi geef je maar een seinje ;-).

Uitdaging 21: TS Spivet (27/30)

Ik las het boek ‘de verzamelde werken van T.S. Spivet’ van Reif Larsen.

De-verzamelde-werken-van-TS-Spivet

Een heel bijzonder boek waarin je een wel heel bijzondere inkijk krijgt in het leven van een geweldig bijzondere twaalfjarige.

Om dus maar te zeggen dat er veel bijzonders aan dit boek is.

Vlotte lectuur die hier en daar toch wel aanzet tot nadenken, maar die vooral ook leuk en ontspannend is. Een aanrader!

Uitdaging 1: aan tafel! (DONE)

Dit bericht had misschien beter voor mijn vorig bericht over de laatste gerechten gepast. Ik had ze dan immers kunnen serveren aan mijn eigen tafel :-).

Na het ‘trekken van de pennen’ volgde nog het boren van de overeenkomstige gaten in¬† mijn tafelpoten.

WP_000110 Meerbepaald met dit kleine huis-tuin-en-keukenboortje.

Waar je na wat afmeten, klemmen, proberen, opnieuw afmeten, terug klemmen, opnieuw proberen,… Dit mee bekomt:

WP_000111

Zo kan je dan je pennen met je geboorde gaten verbinden.

WP_000112

Om tenslotte je tafelblad eraan toe te voegen.

TA DAAA!

WP_000113

Ze heeft hier en daar nog een lijmpje en een schuurtje nodig, maar constructiegewijs is ze helemaal klaar.

Ik kan het zelf nog maar moeilijk geloven, maar ik heb eigenhandig een tafel gemaakt in onderstaande speelzaal:

WP_000114

(en dan zie je nog maar de helft).

Laat die ingebouwde kasten maar komen!

(ahum…)