Monthly Archives: March 2014

Uitdaging 24: Chinese pasta (47/52)

Ziet alhier, Chinese pasta:

Chinese pasta

op zijnen kop zelfs…

Niet moeilijker dan: spekjes aanbakken, chinese kool of paksoi aanstoven met een ajuintje en een paar teentjes look, noedels koken en alles eens klaar bij elkaar gooien.

Jummie jummie in the tummie.

Advertisements

Uitdaging 11: blote voetenwandeling in hartje Leuven (DONE)

Ik had mijn oog hierop laten vallen om een blote voetenwandeling te maken, gecomineerd met het feestje van nicht Sofie in het Diepenbeekse Limburg. Ware het niet dat het weer er vorig weekend niet naar was. Dit weekend was het weer er wel naar, ware het niet dat de beschikbare energie er niet naar was…

Plan B.

Ik had immersĀ niet gespecificeerd waar die blote voetenwandeling moest plaatsvinden. Dit weekend zette ik dus een stapje, niet ver van mijn appartement (Majo, jij gokt meteen juist, vermoed ik :-). Een veelzijdige omgeving alvast…

Met steen (op te passen voor de kleintjes…)

Steen 2

Kassei

Kassei

Gras (met madeliefjes, jeuj! šŸ™‚

Gras

Gras (met lang haar)

lang gras

Gras (met obstakel)

Gat

Kunst-gras

Kunstgras

Plas

 

Plas

Plas + gras = modder

Modder

En wat meer offroad:

Rooster

rooster

Boomschors

Houtschilfers

een ondergrond die mijn broer, Kris zal herkennen: atletiekpiste

atletiekpiste

Bladeren

bladeren

Brugje

Brugje

Onder brugje

Beekje

Met flower power

Bloemen

Om mijn voeten te drogen nog even een wedstrijdje gelopen:

Beelden

Mij stevig gesmeten…

Beelden3

En uiteindelijk gewonnen, uiteraard! šŸ˜‰

Beelden 2

Met als resultaat:

Vuile voetenĀ  VUILE VOETEN!

 

Wat neem ik eruit mee?

– Op blote voeten wandelen doet je, meer dan met schoenen, dat is logisch, voelen waar je loopt. Op een of andere manier loop je dan ook bewuster en rustiger.Ā Je voelt immers niet alleen meer, je moet soms ook gewoon even kijken waar je loopt. Het was alvast op de meeste ondergronden een fijne sensatie een een leuke aanvulling bij wandelen.

– We zijn een geconformeerd volkje. Op blote voeten wandelen met je schoenen in de hand trokĀ veel bekijks. Mensen leken het niet te snappen. Wanneer ik daar – speciaal voor Marthe – even verder over filosofeer, denk ik dat we vaak dingen doen omdat we denken of vinden dat het zo hoort. Omdat we uit de band springen wanneer we het net-ietsje-anders-doen. Maar soms levert dat net ontzettend veel plezier op. En laat plezier nu iets zijn dat gewoon leuk is, niets meer, niets minder.

Ik vind het fijn om in aanloop naar mijn 30ste ook wat te ervaren dat het ok is om niet altijd te doen wat ik denk dat moet of verwacht wordt, want daar ben ik de afgelopen 29 jaar ontzettend goed in geworden. Iets om wat verder af te leren dus.

– Na het blote-voetenwandelen was het een welhaast orgastische ervaring (volgens mijn solidair gezelschap) om opnieuw mĆ©t schoenen te wandelen. Het deed mij – nog maar eens – beseffen wat voor een gelukkige vrouw ik ben dat ik in BelgiĆ« geboren ben, schoenen hĆ©b en zonder probleem nieuwe kan kopen wanneer oude stuk, afgelopen of (en dan schaam ik mij wat, uiteraard) een miskoop zijn. Ik tel mijn zegeningen. Lucky me…

 

 

 

Uitdaging 24: tiramisu op 3 wijzen (43-44-45/52)

Ik ben geboren in hetzelfde jaar als 2 van mijn nichten. Wij worden dus met z’n drieĆ«n 30 dit jaar. Nicht Sofie beet de spits af en organiseerde deze maand een feestje om dat te vieren. Niet zomaar een feestje, een feest met een dessertenbuffet!

Zij is een trouwe volger van mijn blog en zag dat ik nog wel wat opdrachten te gaan heb. ZeĀ suggereerde dan ook dat ik misschien een dessert voor het buffet kon klaarmaken. Dat deed ik vol overgave, getuige hieronder 3 soorten tiramisu: de klassieke, een soort met aardbeien en eentje met advocaat en speculaas.

Tiramisu

Ze werden lekker bevonden!

Wie geĆÆnteresseerd is in een van de recepten, geeft maar een seintje.

Uitdaging 22: onverwacht bloed gegeven (DONE)

Met mijn excuses aan schoonzus Sandra (die graag met mij mee wilde om eens bloed te geven omdat ze dat nog nooit eerder deed) gaf ik deze week bloed.

Dat was niet mijn bedoeling, maar fietsend naar huis ontdekte ik deze kolonne aan het sportkot:

WP_000061

Normaalgezien moest je ingeschreven zijn, maar het lukte op het moment dat ik er passeerde om je ook zo aan te melden.

Eventjes gewacht dus, met vele anderen, voornamelijk studenten.

WP_000063

Om ‘het’ daarna te doen:

WP_000064

Voordeel was bovendiend dat het ‘bloedserieus’-week bleek en dat je dus een soort van goodiebag mee naar huis kreeg, om je te bedanken voor je gift.

WP_000065

Fijn was dat!

Het tweede onderdeel van deze uitdaging was om mij te registreren als orgaandonor. Beetje leeswerk daarover leert mij dat dit een ‘opting-out’ procedure is. Dat elke Belg dus beschouwd wordt als een orgaandonor, tenzij anders aangegeven werd. Je moet je dus eerder registreren als je dit niet wil zijn, dan wanneer je dit wel wil zijn. De naaste verwanten krijgen bovendien ook altijd de vraag of dit ok is, zelfs wanneer je registreerde.Ā Voor mij is het dat dus alvast en daarmee zit ook deze uitdaging erop. Ā 

 

 

Uitdaging 24: nu uitdaging 28 achter de rug is… dingen met spekjes (41-42/52)

Ik maakte deze week 2 receptjes waar spekjes in zaten. Heel verschillend, maar allebei heel lekker. Ze komen beiden uit de ‘koken voor elke dag’ van de Praktische School.

1. Spaghetti alla carbonara – poepsimpel en supersnel klaar.

IngrediĆ«nten voor 4 personen: ongeveer 400g spaghetti, 100g gerookt spek, 1 el olie, 1dl room, 50g gemalen parmezaan,Ā 2 eieren, zout, peper, klontjeĀ boter

Bereiding:

– Kook de spaghetti beetgaar in gezouten water met een beetje olie. Laat uitlekken.

– Doe de spaghetti in een kom met een klontje boter.

– Bak de spekblokjes uit in een pan (hoeft geen olie bij, spek is vettig genoeg van zichzelf). Roer de room bij het spek en laat zachtjes inkoken. Kruid met peper.

– Klop de eieren los met de parmezaan.

– Doe het spek-roommengsel bij de spaghetti en warm al roerend. Voeg het ei-kaasmengsel op het laatst bij, laat eventjes doorwarmen en dien onmiddellijk op (dat laatste is belangrijk opdat het ei de saus enkel zou binden en dus niet zou stollen).

2. Paprikasoep

Ik had nog nooit bedacht om spekjes in soep te doen, maar stootte bij het maken van paprikasoep op deze lekkere combinatie.

Ingrediƫnten: ongeveer 100g mager gerookt spek, 1 ajuin, 2 teentjes knoflook, 2 rode en 1 gele paprika, 2 tomaten, een aardappel, paprikapoeder, 2l vleesbouillon, beetje tijm en laurierblaadjes, peper, zout, 3 el gehakte peterselie voor de afwerking.

Bereiding:

– Pel de ui en knoflook en snijd fijn. Snijd de paprika in blokjes. Snijd de tomaten in blokjes.

– Bak het spek uit en voeg er de ui, knoflook en paprika aan toe en fruit alles gedurende 5 minuten.

– Kruid rijkelijk met paprikapoeder. Voeg een in blokjes gesneden aardappel toe (om te binden) en de bouillon. Voeg dan de andere kruiden toe.

– Breng aan de kook en laat 20 minuten zachtjes sudderen. Breng op smaak met peper en zout. Voeg er aan het eind de gehakte peterselie aan toe.

Uitdaging 28 en de ontdekking dat het niets voor mij is… (DONE)

Ik berichtte al over deze uitdaging om 31 dagen vegetarisch te eten die na 3 dagen strandde met een boterham met salami (waarvan ik achteraf pas bedacht dat salami uiteraard ook vlees is…).

De uitdaging verder zettend ontdekte ik dat het niets voor mij is om vlees helemaal van mijn menu te schrappen (een dag later strandde ze alweer met een nietsvermoedend stukje worst) en gedurende een langere periode geen vlees te eten. Ik eet heel wat minder vlees dan vroeger en heb de geneugten van vegetarische maaltijden ruimschoots ontdekt (zie ook al mijn vorige blogberichten over de heerlijke recepten uit het Veg kookboek), maar ik voel er niet veel voor om strikte vegetariƫr te zijn of te worden. Laat mij zelf dieren doden om vlees te kunnen eten en ik zal er nog eens over nadeken, maar voor nu hoeft het voor mij niet (en geeft ook het ijzergehalte in mijn bloed aan dat ik vlees niet helemaal van mijn menu mag schrappen).

Iets waarin ik ook nog veel te leren heb is een stuk mildheid voor mezelf. Niet elke keer het onderste uit de kan willen halen of teleurgesteld zijn wanneer ik het 101ste ding niet kon doen (niet meer denkend aan de 100 dingen die wel al lukten).

Ik pas die mildheid daarom hier toe en ik interpreteer deze uitdaging zoals ze er staat: ‘minstens 31 dagen vegetarisch eten’. Ik heb dit jaar al meer dan 31 dagen vegetarisch gegeten. Alleen lagen al die dagen niet vlak achter elkaar… :-).