Monthly Archives: February 2014

Uitdaging 1: mijn tafel, deel 1

Maandag ‘verlijmde’ ik in de houtles al de stukken van mijn tafelblad.

Daarna moesten er klemmen op geplaats worden om alle stukken netjes te laten drogen en dat zag er best indrukwekkend uit, vond ik.

DSC00357

Dit was nadien deel 1 van mijn tafel: het tafelblad.

DSC00358

Nu de poten nog…

Advertisements

Uitdaging 7: of hoe de kosmos soms meewerkt

Dit bericht speciaal voor Majo ;-).

Zij gelooft in een vorm van voorzienigheid. Ik reageer soms wat sceptisch wanneer ze mij vertelt hoe iets net op het goede moment haar pad kruiste. Dit keer moet ik haar echter gelijk geven.

In plaats van mij zelf een smartphone aan te schaffen, kreeg ik er immers een ter beschikking gesteld vanwege het werk en daardoor kan ik zonder probleem deze uitdaging doorstrepen. Hippedihoi!

Daarenboven draagt het niet-uitgeven van het geld voor de aankoop van zo’n smartphone bij tot het realiseren van mijn spaardoelstelling. Twee vliegen in één klap dus. Dubbele kosmos, Majo.

 

Uitdaging 17 (4/6) en 24 (38/52): een chocoladecadeautje

Ik maakte een klein cadeautje voor een nog-niet-zo-lange mama. In plaats van iets voor haar pasgeboren kleintje mee te nemen, dacht ik dat het leuker zou zijn om iets mee te nemen dat mama en papa plezier kon doen. Daarom dus: chocolade! 🙂

DSC00346

Meerbepaald een (zelfgemaakt van inpakpapier) zakje met zelfgemaakte studentenhaver.

En dat is poepsimpel om te maken (ik haalde het idee uit ‘cadeautjes uit de keuken’, een uitgave van de Praktische School)

9789022328750:

Ingrediënten: donkere chocolade en een notenmengeling met rozijnen +  bakpapier

Bereiding:

– Smelt de chocolade au bain marie, zodat ze zeker niet verbrand. Hou een deeltje van de chocolade apart om er wanneer de rest gesmolten is nog aan toe te voegen. Nog een beetje laten smelten in het mengsel aan het eind, zorgt blijkbaar voor een glanzende kleur.

– Snijd een stuk bakpapier af en leg dat open klaar. Wanneer de chocolade helemaal gesmolten is, lepel je telkens een lepel van het gesmolten mengsel op het bakpapier en strijk je dat hoopje een beetje uit met je lepel. Als je dat met een draaiende beweging doet, krijgt je een plat rondje.

– Wanneer je de rondjes van het chocolademengsel op het bakpapier hebt uitgestreken, neem je er de noten en rozijnen bij en leg je er een paar op elk van de rondjes.

– Laat afkoelen en wanneer ze opgesteven zijn, haal je ze van het bakpapier en laat je ze verder opstijven in de frigo.

Leuk als kleine attentie, als dessertje of bij de thee. En overheerlijk, dat alleszins. Bij de nieuwbakken mama geraakte het cadeautje niet, want iets kleins en heel vermoeiends belette haar een stapje in de wereld te zetten,  maar het werd wel gesmaakt door andere proevers.

Uitdaging 24: lamstajine (37/52)

Ik ben dol op lamsvlees. Daarbij mag ik wel niet teveel denken aan die snoezige, wollige diertjes die in de wei ronddartelen, want dan krijg ik het niet meer binnen.

Los daarvan dus, wilde ik graag mijn kerstcadeau eens uitproberen. 

DSC00356

En daarin eet ik graag lam.

Mijn eetcompagnon, vriendin Majo,  bracht zelf het lamsvlees mee van bij een Leuvense slager die enkel dat in de aanbieding heeft, kwaliteit gegarandeerd dus.

Ze had daarbij ook een fijn cadeautje voor mij bij, een zak vol biogroenten van de markt die ochtend. Toppie!

Dan dus samen aan de tajine begonnen.

Ingrediënten voor 6 personen: 1 kg lamsbout of -schouder in blokjes gesneden, 200g kikkererwten, 2 grote ajuinen, een flink mespunt saffraandraadjes, halve theelepel gemberpoeder, 1 kaneelstokje, 300g verse of 12 gedroogde abrikozen, 40g blonde rozijnen, 1 theelepel honing, 1 klein bosje koriander, olijfolie, zout, versgemalen zwarte peper.

Bereiding:

– Hak de ajuinen fijn. Verhit 1 theelepel olijfolie in de tajine. Bak de brokjes lamsvlees op hoog vuur rondom bruin. Draai het vuur laag, doe de ajuinen erbij en schep ze om tot ze licht gekleurd zijn.

– Voeg saffraan, gemberpoeder, kaneel, de afgespoelde kikkererwten en 400 ml koud water toe. Sluit de tajine en stoof het vlees 2u op laag vuur. Controleer regelmatig of er voldoende water in de tajine zit en voeg zo nodig wat warm water toe.

– Snijd tegen het einde van de bereidingstijd de abrikozen doormidden en verwijder de pitten. Snijd gedroogde abrikozen in vieren. Doe ze met de rozijnen, honing en korianderblaadjes in de tajine. Breng op smaak met zout en peper.

– Roer alles door elkaar en stoof de tajine af en toe roerend nog 20 minuten tot er  een romige saus is ontstaan.

Er was een foto, maar die is verloren gegaan. Lekker was het wel :-).

Uitdaging 3: Holadijeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej!

Doorgaans ben ik een vrij nuchter en rationeel mens…

Behalve vanmorgen dan…

Ik ging doodgemoederd op de weegschaal staan en zag

DSC00350

staan. (En neen, ik sta doorgaans niet met een fototoestel op de weegschaal, maar ben er snel-snel om gelopen en zag toen zowaar voor een tweede keer datzelfde getal staan.)

Inwendig barstte er een feestje in mij los, gelukstranen stroomden over mijn wangen, terwijl ik breed aan het lachen was. Ik ben hier zo blij mee en had nooit gedacht dat het zien van een 7 mij als ratio-wezen zo gelukkig kon maken.

IK HEB MIJN DOEL BEHAALD!!! Ik weeg minder dan 80 kg. Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet helemaal overtuigd was van mezelf, toen ik dat in mei 2013 als doel mee opnam in mijn blog. Ik dacht het niet te kunnen, dacht dat mijn vlees te zwak was. Ik heb mezelf verbaasd. Vanaf augustus en zeker na het lezen van het boek ‘levenslank’ (zie eerdere blogberichten) is er een switch gekomen in mijn hoofd. Gebruikte ik een aantal principes als leidraad en het lukte gaandeweg beter en beter om die ook vast te houden. Nu maken ze deel uit van mijn dagelijks leven en kost het mij een heel stuk minder moeite om ze in de praktijk te blijven omzetten. Ik heb nooit het gevoel gehad om te diëten, maar wel om te kiezen voor een gezond leven. Dat maakte voor mij een wereld van verschil.

13 februari 2014… Voor mij is een 13de al lang geen ongeluksdag meer.

Uitdaging 9: blaat het niet, dan schaapt het niet…

Onder een motto van Bart Peeters: ‘het is niet wat het is, het is wat je ermee doet’, heb ik besloten dat het niet uitmaakt of ik al of niet gedoopt blijf. Mijn keuze zit in wat ik ermee doe en wat niet. Ik ga niet naar de kerk. Als ik dat toch eens doe (voor een huwelijk, begrafenis of doopsel) is dat eerder voor het ritueel dat ermee samenhangt en om de mensen te waarderen die daarvoor kiezen. De waarden die ik belangrijk vind, probeer ik elke dag opnieuw uit te dragen. Sommige daarvan worden aan geloof toegeschreven. Ik bricoleer het mijne wat bij elkaar en heb daar op dit moment geen religie bij nodig. Gedoopt dus, maar praktisch genoeg om nu niet voor ontdopen te gaan. Er is nog genoeg dat ik wel nog graag wil doen voor mijn dertigste.