Monthly Archives: September 2013

Uitdaging 1: houtbewerking, les 4

De 4de les houtbewerking alweer.

Afbeelding17

 

Dit keer leerde ik een sponning maken. Opnieuw een verbinding van een pen en een gat, met een af- en een inname en een gootje eraan (de correcte termen ontgaan mij soms nog een beetje). Alleszins een verbinding waar je, als alles goed gaat en je vier van dergelijke verbindingen in een kader zet, achteraf bijvoorbeeld een raam in kan plaatsen.

Wat Hillaire de memorabele frase ontlokte dat ALLES bestaat uit pennen en gaten. Als het gemaakt is door een goede houtbewerker tenminste.

Alweer een wijze levensles geleerd.

Advertisements

Uitdaging 24: back to basics, een lichte tomatensaus (25/52)

Ik eet niet vaak dingen met een sausje erbij. Ben dus ook geen held in het maken ervan.

Sommige dingen zijn wel goed om te kunnen en behoren een beetje tot een basis, zoals een goed recept voor een lekkere, lichte tomatensaus.

Ingrediënten (voor ongeveer 4 personen): een ajuin, 4-tal rode paprika’s, 2 teentjes look, tijm, oregano, peper, zout, laurierblaadjes, blik gepelde tomaten (eventueel twee), witte wijn, eventueel beetje suiker, olijfolie.

Bereidingswijze:

– Stoof een fijngesnipperde ajuin aan in olijfolie.

– Voeg een 4 tal rode paprika’s in stukjes en twee fijngesneden stukjes look toe. Laat even samen stoven.

– Voeg aan het mengsel kruiden toe (beetje naar smaak): twee laurierblaadjes, koffielepel tijm, koffielepel oregano, wat peper, snuifje zout.

– Voeg minstens een blik gepelde tomaten toe, eventueel zelfs twee + een goeie scheut witte wijn.

– Laat rustig sudderen op een niet te hoog vuur. Laat je deksel ook van de pot, zo kan het vocht uit het mengsel en de alcohol uit de wijn wat verdampen.

– Voeg eventueel een klein beetje suiker toe om de scherpe tomaatsmaak wat te verzachten.

– Mix en klaar!

Ik at de saus in combinatie met verse spinazie-ricottaravioli, njammie!

tomatensaus2

 

 

Uitdaging 21: Mevrouw Verona (11/30)

Een volgend gelezen boek.

Over een afgelegen dorp en de heuvels errond.

Over een koe als burgemeester en andere manieren om de loop van het-zijn-gangetje-gaande-leven te veraangenamen.

Over een immens intense liefde die de tijd van twee levens duurt.

Over een vrouw die besluit een heuvel af te dalen en hem nooit nog te bestijgen.

En dat allemaal in de schoone bewoordingen van Dimitri Verhulst. Ik word zowaar fan.

Mevrouw-Verona-daalt-de-heuvel-af

Uitdaging 24: pompoenrisotto (24/52)

Ik realiseerde mij deze week dat ik mijn weerstand tegen de komst van de herfst best stilaan opgeef. Manifest weigeren om mijn winterkleren uit te halen heeft mij bijvoorbeeld al wel wat koude momenten bezorgd… En je kan de herfst volgens mij niet beter omarmen dan met het maken van een heerlijk pompoengerecht!

Ingrediënten (voor 4 personen): een pompoen (verrassing, verrassing), olijfolie, pikante olie met look, gesnipperde ui en wat look, risottorijst (ongeveer  3 keer het kommetje van je hand vol – de rijst verdubbelt in volume), verse of gedroogde Italiaanse kruiden (tijm, salie, rozemarijn, basilicum, oregano), handvol pijnboompitten, een halve zachte geitenkaas, handvol geraspte parmezaan, scheutje witte wijn, vegetarische bouillon, peper en zout.

Bereiding:

– Snij de pompoen in stukken (een rotklus, maar als hij kraakvers is, kan je de schil er gewoon aanlaten en moet je dus gewoon de stukken snijden, gebruik anders een dunschiller voor het verwijderen van de schil), doe ze in een ovenvaste schaal, overgiet met olijfolie en wat pikante olie (als je die hebt, kan ook zonder, maar die geeft de pompoen die van zichzelf niet veel smaak heeft wat extra pit) en laat een klein half uurtje garen in een hete oven tot de pompoen bijna gaar is en nog wat ‘beet’ heeft.

– Rooster de pijnboompitten in een pannetje (zonder olie) en laat ze daarna afkoelen.

– Neem een pot met een brede bodemen doe er een goeie scheut olijfolie in. Stoof hierin de ui en de look en doe er dan de rijst bij. Bak de rijst zo’n 2 minuutjes mee in de olie tot die wat glazig wordt en bedekt is met de olie.

– Blus dan de mengeling met een goeie scheut witte wijn en laat die uitkoken (je hebt alleen de smaak nodig). Blus daarna verder met groentenbouillon. Zet de rijst onder en laat hem zo rustig koken.

– Doe er een mengeling van de Italiaanse kruiden bij en kruid bij met peper en zout.

– Roer niet te vaak en proef af en toe. Is de rijst nog niet gaar, doe er dan nog wat bouillon bij en laat zo telkens kleine beetjes bouillon inkoken tot de rijst beetgaar is. Voeg ook de pompoen toe terwijl de rijst nog kookt, zo zal die nog mee garen.

– Doe de pan van het vuur wanneer de rijst beetgaar is en het mengsel nog vochtig. Voeg er de pijnboompitten, de geitenkaas en de parmezaan aan toe en meng het geheel goed totdat de kaas in het mengsel gesmolten is.

– Laat nog eventjes staan om verder te garen en smelten onder deksel en dien dan op.

Zo ziet het eruit:

DSC00331

En zo zien tevreden eters ervan uit:

DSC00330

Bedankt Hilde en Kris voor het fijne bezoek!

Uitdaging 1: houtbewerking, les 3

De derde les houtbewerking.

Het (h)aut-omatisme is er al (de domme houtmopjes ook ;-). Maandagochtend met de auto naar het werk, tijdig vertrekken, sluipwegen nemen en onderweg boterhammetjes eten, in tenue zetten en de werkplaats binnenstappen met mijn beperkte uitrusting die ik altijd even moed moet inspreken omdat ze er moet opboksen tegen blinkende koffers vol werkgerief… Edoch, wie het kleine niet eert, is het tropisch hardhout niet weerd.

Welke waren dit keer de weetjes en werkjes van de dag?

– Dat houtbewerkers dubbelzinnige sloebers zijn:

‘Aan een zaag moogt ge niet duwen of trekken, ge moet die zelf het werk laten doen’.

Een nieuwe verbinding zien en vragen: “is dat dan niet hetzelfde als een pen-in-gat verbinding?”.

“Neen, want deze heeft een gleuf”.

Euhm…

DSC00334

– Dat houtbewerkers fiere tisten zijn die denken ‘hé, dat heb ik zelf gemaakt’ (en er dan stiekem bijdenken ‘dat dat wel wat steviger is dan de dingen die ze in de Ikea verkopen’). 

– Dat ik zelf ook wel wat van die fierheid voel wanneer het lukt om een naadloze zwaluwstaartverbinding te maken die je met een hamer en een beitel schilfer voor schilfer uitkapt.

DSC00332

Daarom ook nog een detailfoto ;-).

DSC00333

Op naar les 4!

Uitdaging 24: Gevulde patisson, uit een klassieker (23/52)

Gevulde wat? Patisson, een soort van vliegende-schotelpompoen.

patisson Zoiets dus.

Gelukkig wist de ‘Koken voor elke dag’ van de Praktische School van toen-nog-KAV-nu-Femma raad. Een aanrader overigens om dit basiswerk in huis te hebben. En dat zeg ik niet omdat het van mijn voormalig werkgever komt ;-).

Ingrediënten (voor 4 personen): 8 patissons (100g elk), zout, 1 ajuin, 1 tomaat, 1 Spaans pepertje, 2 eetlepels olijfolie, 200g gehakt, sap van 1 citroen, 2 dl room, 50g geraspte kaas.

Bereiding:

– Verwarm de oven voor op 225°.

– Was de patissons, blancheer ze 5 minuten in licht gezouten water en laat ze uitlekken.

– Pel de ajuin en hak ze fijn. Pel en ontpit de tomaat (tip om ze te pellen, maak onderaan een kruis en dompel ze 30 seconden mee in het kokende water van de patissons, daarna laat het vel makkelijk zonder probleem los), snijd het vruchtvlees in blokjes. Halveer het Spaans pepertje, verwijder de zaadlijsten en hak fijn.

– Stoof de ui glazig in een pan met hete olijfolie. Voeg het gehakt toe en bak het rul (roerend en plettend bakken tot het gaar is).

– Voeg de tomaat en het Spaans pepertje toe, laat even meestoven en breng op smaak met zout.

– Snijd de dekseltjes van de patissons af, hol ze uit en bestrijk de binnenkant met citroensap.

– Schik de patissons in een ingevette, vuurvaste schotel en vul ze op met het gehaktmengsel.

– Meng de room door de kaas en verdeel die over de patissons.

– Bak het geheel ongeveer 20 minuten in de intussen voorverwarmde oven.

Et voila! Ik liet de room weg (voor uitdaging 3 😉 en het citroensap (omdat ik het vergat), maar ook zo was het heel lekker. Het pepertje gaf het geheel wat pit en smaakte het geheel lekker af.

IMAG1078

 

Smakelijk!